زنار بود هر چه همه عمر داشتم

بار دوم ز بار نخستین نکوتری

انصاف می دهم که لطیفان و دلبران

بسیار دیده ام نه بدین لطف و دلبری

الا کمر که پیش تو بستم به چاکری

از شرم چون تو آدمیان در میان خلق

انصاف می دهد که نهان می شود پری