گرت چو من غم عشقی زمانه پیش آرد

به شرط آن که به دست رقیب نسپاری

تو می روی و مرا چشم و دل به جانب توست

ولی چه سود که جانب نگه نمی داری

دگر غم همه عالم به هیچ نشماری

درازنای شب از چشم دردمندان پرس

که هر چه پیش تو سهلست سهل پنداری