به شرط آن که به دست رقیب نسپاری

به انتظار عیادت که دوست می آید

خوشست بر دل رنجور عشق بیماری

گرم تو زهر دهی چون عسل بیاشامم

تو می روی و مرا چشم و دل به جانب توست

ولی چه سود که جانب نگه نمی داری

گرت چو من غم عشقی زمانه پیش آرد