به انتظار عیادت که دوست می آید

بگوی از آن لب شیرین که شهد می باری

اگر به صید روی وحشی از تو نگریزد

که در کمند تو راحت بود گرفتاری

خوشست بر دل رنجور عشق بیماری

گرم تو زهر دهی چون عسل بیاشامم

به شرط آن که به دست رقیب نسپاری