که در کمند تو راحت بود گرفتاری

اگر دعات ارادت بود و گر دشنام

بگوی از آن لب شیرین که شهد می باری

اگر به صید روی وحشی از تو نگریزد

به انتظار عیادت که دوست می آید

خوشست بر دل رنجور عشق بیماری

گرم تو زهر دهی چون عسل بیاشامم