چه جرم رفت که با ما سخن نمی گویی

گر آفتاب ببینی چو موم بگدازی

میسرت نشود سر عشق پوشیدن

که عاقبت بکند رنگ روی غمازی

چه دشمنیست که با دوستان نمی سازی

من از فراق تو بیچاره سیل می رانم

مثال ابر بهار و تو خیل می تازی