چاره مجروح عشق نیست بجز خامشی

غایت خوبی که هست قبضه و شمشیر و دست

خلق حسد می برند چون تو مرا می کشی

موجب فریاد ما خصم نداند که چیست

چند توان ای سلیم آب بر آتش زدن

کآب دیانت برد رنگ رخ آتشی

آدمی هوشمند عیش ندارد ز فکر