چنین که می گذری کافر و مسلمان را

چه جای فرق که زیبا ز فرق تا قدمی

اگر هزار الم دارم از تو در دل ریش

هنوز مرهم ریشی و داروی المی

نگه به توست که هم قبله ای و هم صنمی

چنین جمال نشاید که هر نظر بیند

مگر که نام خدا گرد خویشتن بدمی