نیشکر گفت کمر بسته ام اینک به غلامی

فتنه انگیزی و خون ریزی و خلقی نگرانت

که چه شیرین حرکاتی و چه مطبوع کلامی

مگر از هیت شیرین تو می رفت حدیثی

کافر ار قامت همچون بت سنگین تو بیند

بار دیگر نکند سجده بت های رخامی

بنشین یک نفس ای فتنه که برخاست قیامت