گر تاج می فرستی و گر تیغ می زنی

آسوده خاطرم که تو در خاطر منی

ای چشم عقل خیره در اوصاف روی تو

چون مرغ شب که هیچ نبیند به روشنی

شهری به تیغ غمزه خون خوار و لعل لب