گیرم که برکنی دل سنگین ز مهر من

مجروح می کنی و نمک می پراکنی

ما خوشه چین خرمن اصحاب دولتیم

باری نگه کن ای که خداوند خرمنی

مهر از دلم چگونه توانی که برکنی

حکم آن توست اگر بکشی بی گنه ولیک

عهد وفای دوست نشاید که بشکنی