کسی در آینه شخصی بدین صفت بیند

تو هم در آینه حیران حسن خویشتنی

تو را که در نظر آمد جمال طلعت خویش

حقیقتست که دیگر نظر به ما نکنی

کند هرآینه جور و جفا و کبر و منی

در آن دهن که تو داری سخن نمی گنجد

من آدمی نشنیدم بدین شکردهنی