شنیده ای که مقالات سعدی از شیراز

کند هرآینه جور و جفا و کبر و منی

در آن دهن که تو داری سخن نمی گنجد

من آدمی نشنیدم بدین شکردهنی

همی برند به عالم چو نافه ختنی

مگر که نام خوشت بر دهان من بگذشت

برفت نام من اندر جهان به خوش سخنی