بر دیده من برو که مخدومی

گر دل ندهد به پنجه بستانی

من جسم چنین ندیده ام هرگز

چندان که قیاس می کنم جانی

پروانه به خون بده که سلطانی

من سر ز خط تو بر نمی گیرم

ور چون قلمم به سر بگردانی