با من کشته هجران نفسی خوش بنشین

دیو خوش طبع به از حور گره پیشانی

آرزو می کندم با تو دمی در بستان

یا به هر گوشه که باشد که تو خود بستانی

تا مگر زنده شوم زان نفس روحانی

گر در آفاق بگردی بجز آیینه تو را

صورتی کس ننماید که بدو می مانی