که به دوستان یک دل سر دست برفشانی

نه طریق دوستانست و نه شرط مهربانی

دلم از تو چون برنجد که به وهم درنگنجد

که جواب تلخ گویی تو بدین شکردهانی

نفسی بیا و بنشین سخنی بگو و بشنو