هرگز فرامشت نشود دفتر خلاف

خشم آیدم که چشم به اغیار می کنی

گفتی نظر خطاست تو دل می بری رواست

خود کرده جرم و خلق گنهکارمی کنی

با دوستان چنین که تو تکرار می کنی

دستان به خون تازه بیچارگان خضاب

هرگز کس این کند که تو عیار می کنی