خشم آیدم که چشم به اغیار می کنی

تو خود چه فتنه ای که به چشمان ترک مست

تاراج عقل مردم هشیار می کنی

از دوستی که دارم و غیرت که می برم

گفتی نظر خطاست تو دل می بری رواست

خود کرده جرم و خلق گنهکارمی کنی

هرگز فرامشت نشود دفتر خلاف