تاراج عقل مردم هشیار می کنی

کس دل به اختیار به مهرت نمی دهد

دامی نهاده ای که گرفتار می کنی

تو خود چه فتنه ای که به چشمان ترک مست

از دوستی که دارم و غیرت که می برم

خشم آیدم که چشم به اغیار می کنی

گفتی نظر خطاست تو دل می بری رواست