عشق لب شیرینت روزی بکشد سعدی

ور روی بگردانی رفتیم به مسکینی

کس عیب نیارد گفت آن را که تو بپسندی

کس رد نتواند کرد آن را که تو بگزینی

فرهاد چنین کشته ست آن شوخ به شیرینی