که ای باد از کجا آوردی این بوی

چه شیرین لب سخنگویی که عاجز

فرو می ماند از وصفت سخنگوی

به بویی الغیاث از ما برآید

الا ای ترک آتشروی ساقی

به آب باده عقل از من فروشوی

چه شهرآشوبی ای دلبند خودرای