به بویی الغیاث از ما برآید

بروید چون تو سروی بر لب جوی

چه شیرین لب سخنگویی که عاجز

فرو می ماند از وصفت سخنگوی

که ای باد از کجا آوردی این بوی

الا ای ترک آتشروی ساقی

به آب باده عقل از من فروشوی