شاید اگر نظر کنی ای که ز دردم آگهی

شیر که پایبند شد تن بدهد به روبهی

از نظرت کجا رود ور برود تو همرهی

رفت و رها نمی کنی آمد و ره نمی دهی

ور نکنی اثر کند دود دل سحرگهی

سعدی و عمر و زید را هیچ محل نمی نهی

وین همه لاف می زنیم از دهل میان تهی