مصرع نخست · شماره 37مر او را رسد کبریا و منیشاعرسعدیاثرسر آغازقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.34بنی آدم و مرغ و مور و مگس#35چنان پهن خوان کرم گسترد#36که سیمرغ در قاف قسمت خورد#37مر او را رسد کبریا و منیانتخابشده38که ملکش قدیم است و ذاتش غنی#39یکی را به سر برنهد تاج بخت#40یکی را به خاک اندر آرد ز تخت#دربارهٔ این سطرسطر شماره 37 از «سر آغاز» است.سطر پیشینکه سیمرغ در قاف قسمت خورد→سطر بعدیکه ملکش قدیم است و ذاتش غنی←