مصرع دوم · شماره 38که ملکش قدیم است و ذاتش غنیشاعرسعدیاثرسر آغازقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.35چنان پهن خوان کرم گسترد#36که سیمرغ در قاف قسمت خورد#37مر او را رسد کبریا و منی#38که ملکش قدیم است و ذاتش غنیانتخابشده39یکی را به سر برنهد تاج بخت#40یکی را به خاک اندر آرد ز تخت#41کلاه سعادت یکی بر سرش#دربارهٔ این سطرسطر شماره 38 از «سر آغاز» است.سطر پیشینمر او را رسد کبریا و منی→سطر بعدییکی را به سر برنهد تاج بخت←