مصرع نخست · شماره 67زمین از تب لرزه آمد ستوهشاعرسعدیاثرسر آغازقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.64به کلک قضا در رحم نقش بند#65ز مشرق به مغرب مه و آفتاب#66روان کرد و گسترد گیتی بر آب#67زمین از تب لرزه آمد ستوهانتخابشده68فرو کوفت بر دامنش میخ کوه#69دهد نطفه را صورتی چون پری#70که کرده ست بر آب صورتگری؟#دربارهٔ این سطرسطر شماره 67 از «سر آغاز» است.سطر پیشینروان کرد و گسترد گیتی بر آب→سطر بعدیفرو کوفت بر دامنش میخ کوه←