کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع دوم · شماره 68

فرو کوفت بر دامنش میخ کوه

شاعرسعدی

اثرسر آغاز

قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

65
ز مشرق به مغرب مه و آفتاب
#
66
روان کرد و گسترد گیتی بر آب
#
67
زمین از تب لرزه آمد ستوه
#
68
فرو کوفت بر دامنش میخ کوه
انتخاب‌شده
69
دهد نطفه را صورتی چون پری
#
70
که کرده ست بر آب صورتگری؟
#
71
نهد لعل و فیروزه در صلب سنگ
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 68 از «سر آغاز» است.