مصرع دوم · شماره 96قیاس تو بر وی نگردد محیطشاعرسعدیاثرسر آغازقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.93چه شبها نشستم در این سیر، گم#94که دهشت گرفت آستینم که قم#95محیط است علم ملک بر بسیط#96قیاس تو بر وی نگردد محیطانتخابشده97نه ادراک در کنه ذاتش رسد#98نه فکرت به غور صفاتش رسد#99توان در بلاغت به سحبان رسید#دربارهٔ این سطرسطر شماره 96 از «سر آغاز» است.سطر پیشینمحیط است علم ملک بر بسیط→سطر بعدینه ادراک در کنه ذاتش رسد←