مصرع نخست · شماره 37رعیت نشاید به بیداد کشتشاعرسعدیاثرسر آغازقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.34که دارد دل اهل کشور خراب#35خرابی و بدنامی آید ز جور#36رسد پیش بین این سخن را به غور#37رعیت نشاید به بیداد کشتانتخابشده38که مر سلطنت را پناهند و پشت#39مراعات دهقان کن از بهر خویش#40که مزدور خوشدل کند کار بیش#دربارهٔ این سطرسطر شماره 37 از «سر آغاز» است.سطر پیشینرسد پیش بین این سخن را به غور→سطر بعدیکه مر سلطنت را پناهند و پشت←