مصرع دوم · شماره 38که مر سلطنت را پناهند و پشتشاعرسعدیاثرسر آغازقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.35خرابی و بدنامی آید ز جور#36رسد پیش بین این سخن را به غور#37رعیت نشاید به بیداد کشت#38که مر سلطنت را پناهند و پشتانتخابشده39مراعات دهقان کن از بهر خویش#40که مزدور خوشدل کند کار بیش#41مروت نباشد بدی با کسی#دربارهٔ این سطرسطر شماره 38 از «سر آغاز» است.سطر پیشینرعیت نشاید به بیداد کشت→سطر بعدیمراعات دهقان کن از بهر خویش←