که تا جمع کرد آن زر از گر بزی

بلا ریخت بر جان بیچارگان

به امید بیشی نداد و نخورد

خردمند داند که ناخوب کرد

پراگنده شد لشکر از عاجزی

شنیدند بازارگانان خبر

که ظلم است در بوم آن بی هنر