که در مصر چون من عزیزی نبود

بجز ملک فرمانده لایزال

چو نزدیک شد روز عمرش به شب

شنیدند می گفت در زیر لب

چو حاصل همین بود چیزی نبود

جهان گرد کردم نخوردم برش

برفتم چو بیچارگان از سرش