چو حاصل همین بود چیزی نبود

چو نزدیک شد روز عمرش به شب

شنیدند می گفت در زیر لب

که در مصر چون من عزیزی نبود

جهان گرد کردم نخوردم برش

برفتم چو بیچارگان از سرش

پسندیده رایی که بخشید و خورد