زن بی خرد بر در و بام و کوی

که مسکین پریشان شوند از وطن

بشد مرد نادان پس کار خویش

گرفتند یک روز زن را به نیش

همی کرد فریاد و می گفت شوی:

مکن روی بر مردم ای زن ترش

تو گفتی که زنبور مسکین مکش