مصرع نخست · شماره 9مکن روی بر مردم ای زن ترششاعرسعدیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.6گرفتند یک روز زن را به نیش#7زن بی خرد بر در و بام و کوی#8همی کرد فریاد و می گفت شوی:#9مکن روی بر مردم ای زن ترشانتخابشده10تو گفتی که زنبور مسکین مکش#11کسی با بدان نیکویی چون کند؟#12بدان را تحمل، بد افزون کند#دربارهٔ این سطرسطر شماره 9 از «حکایت» است.سطر پیشینهمی کرد فریاد و می گفت شوی:→سطر بعدیتو گفتی که زنبور مسکین مکش←