مپندار کو در چنان مجلسی

قفا خورد و سودای بیهوده پخت

کجا در حساب آرد او چون تو دوست

که روی ملوک و سلاطین در اوست؟

مدارا کند با چو تو مفلسی

وگر با همه خلق نرمی کند

تو بیچاره ای با تو گرمی کند