مدارا کند با چو تو مفلسی

کجا در حساب آرد او چون تو دوست

که روی ملوک و سلاطین در اوست؟

مپندار کو در چنان مجلسی

وگر با همه خلق نرمی کند

تو بیچاره ای با تو گرمی کند

نگه کن که پروانه سوزناک