بدین عقل و همت نخوانم کست

بلندی و نحسی مکن چون زحل

نی بوریا را بلندی نکوست

که خاصیت نیشکر خود در اوست

وگر می رود صد غلام از پست

چه خوش گفت خر مهره ای در گلی

چو بر داشتش پر طمع جاهلی