چه خوش گفت خر مهره ای در گلی

که خاصیت نیشکر خود در اوست

بدین عقل و همت نخوانم کست

وگر می رود صد غلام از پست

چو بر داشتش پر طمع جاهلی

مرا کس نخواهد خریدن به هیچ

به دیوانگی در حریرم مپیچ