مرا کس نخواهد خریدن به هیچ

وگر می رود صد غلام از پست

چه خوش گفت خر مهره ای در گلی

چو بر داشتش پر طمع جاهلی

به دیوانگی در حریرم مپیچ

خبزدو همان قدر دارد که هست

وگر در میان شقایق نشست