مصرع نخست · شماره 13شبانگه چو نقدش نیامد به دستشاعرسعدیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.10عسل بر سر و سرکه بر ابروان#11بسی گشت فریاد خوان پیش و پس#12که ننشست بر انگبینش مگس#13شبانگه چو نقدش نیامد به دستانتخابشده14به دلتنگ رویی به کنجی نشست#15چو عاصی ترش کرده روی از وعید#16چو ابروی زندانیان روز عید#دربارهٔ این سطرسطر شماره 13 از «حکایت» است.سطر پیشینکه ننشست بر انگبینش مگس→سطر بعدیبه دلتنگ رویی به کنجی نشست←