چو دیدم که بیچارگی می خرد

هلا گفت بر در چه پایی؟ درآی

نپنداری ای دیده روشنم

کز ایدر سگ آواز کرد، این منم

نهادم ز سر کبر و رای و خرد

چو سگ بر درش بانگ کردم بسی

که مسکین تر از سگ ندیدم کسی