که در گوشه ها دامیارست و بند

نگه کرد شیخ از سر اعتبار

که ای پای بند طمع پای دار

نه هر جا شکر باشد و شهد و قند

یکی گفت از آن حلقه اهل رای

عجب دارم ای مرد راه خدای

مگس را تو چون فهم کردی خروش