مصرع دوم · شماره 34به رنج و به راحت، به امید و بیمشاعرسعدیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.31قضا نقل کرد از عراقم به شام#32خوش آمد در آن خاک پاکم مقام#33مع القصه چندی ببودم مقیم#34به رنج و به راحت، به امید و بیمانتخابشده35دگر پر شد از شام پیمانه ام#36کشید آرزومندی خانه ام#37قضا را چنان اتفاق اوفتاد#دربارهٔ این سطرسطر شماره 34 از «حکایت» است.سطر پیشینمع القصه چندی ببودم مقیم→سطر بعدیدگر پر شد از شام پیمانه ام←