مصرع نخست · شماره 51بدر کرده گیتی غرور از سرششاعرسعدیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.48دوان آبش از برف پیری به روی#49فلک دست قوت بر او یافته#50سر دست مردیش بر تافته#51بدر کرده گیتی غرور از سرشانتخابشده52سر ناتوانی به زانو برش#53بدو گفتم ای سرور شیر گیر#54چه فرسوده کردت چو روباه پیر؟#دربارهٔ این سطرسطر شماره 51 از «حکایت» است.سطر پیشینسر دست مردیش بر تافته→سطر بعدیسر ناتوانی به زانو برش←