که در شهپرش بسته ای سنگ آز؟

تو خود را ازان در چه انداختی

که چه را ز ره باز نشناختی

بر اوج فلک چون پرد جره باز

گرش دامن از چنگ شهوت رها

کنی، رفت تا سدرهالمنتهی

به کم خوردن از عادت خویش خورد