مصرع نخست · شماره 57چو موش آن که نان و پنیرش خوریشاعرسعدیاثرسر آغازقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.54نینداخت جز حرص خوردن به دام؟#55پلنگی که گردن کشد بر وحوش#56به دام افتد از بهر خوردن چو موش#57چو موش آن که نان و پنیرش خوریانتخابشده58به دامش درافتی و تیرش خوری#دربارهٔ این سطرسطر شماره 57 از «سر آغاز» است.سطر پیشینبه دام افتد از بهر خوردن چو موش→سطر بعدیبه دامش درافتی و تیرش خوری←