مصرع دوم · شماره 58به دامش درافتی و تیرش خوریشاعرسعدیاثرسر آغازقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.55پلنگی که گردن کشد بر وحوش#56به دام افتد از بهر خوردن چو موش#57چو موش آن که نان و پنیرش خوری#58به دامش درافتی و تیرش خوریانتخابشدهدربارهٔ این سطرسطر شماره 58 از «سر آغاز» است.سطر پیشینچو موش آن که نان و پنیرش خوری→