به دوزخ برد مدبری را گناه

که خود زیر دستش کند روزگار

نه بیداد از او بهره مند آیدم

نه نیز از تو غیبت پسند آیدم

که پیمانه پر کرد و دیوان سیاه

دگر کس به غیبت پیش می دود

مبادا که تنها به دوزخ رود