ازان تخم خرما خورد گوسپند

که ما پاکبازیم و صاحب نظر

ز من پرس فرسوده روزگار

که بر سفره حسرت خورد روزه دار

که قفل است بر تنگ خرما و بند

سر گاو و عصار ازان در که است

که از کنجدش ریسمان کوته است